Geceyarisi Sarkilari

Vakit geceyarisini epey geciyor, uzak pencerelerdeki bütün isiklar teker teker sönmüs, tek tük köpek havlamalari... Bir yerlerde cocuklari öldürüyorlardi Ölmeden önce o cocuklar nasil da son kez kederle bakarlar dünyaya. Baristan, dostluktan, iyilikten yana olanlardan degilim, vahsetse vahset, kavgaysa kavga, ölümse ölüm, bütün bunlara varim, ama cocuklari öldürmek niye, iktidar icin dövüsülecekse iktidari isteyenler dövüsmeli, ölecekse benim yasimdakiler ölmeli. Ölüm gecenin icinde yürüyor. Gece alabildigine sessiz ve karanlik, Büyük sehirlerin kaldirimlarinda jartiyerine jilet takmis orospular dolasiyor simdi. Bankerler coktan uyudular, kabuslar görüyorlar. Hirsizlar birazdan evleri soyacaklar. Eski geceleri hatirliyorum ben. Kadinlarin saclarini, yumusacik bir kivrimla baslayan boyunlarini, sevisirken kipir kipir oynayan memelerini, yatagin icinde biryandan bir yana dönüslerini hatirliyorum, son cigliktan önce gözlerini saklayan gözkapaklarini ve kokularini, yastiklara sinen kokularini... Kadinlar olmasa ölüme hic dayanilmaz. Ve kadinlar nasil da öldürürler beni...