Osmanlinin Orta Dogudan Cekilisi

1914 yili, Osmanli devletinin parcalandigi I. Dünya savasinin baslangic tarihi. 2014 yilinda bu büyük savasin yüzüncü yilini idrak edecegiz. Ama bu tarihi dönemecin manasini henüz idrak ettigimiz söylenemez. Simdi, yüzyil sonra, dünyanin dört bir yaninda bati emperyalizminin ürünü olan onlarca yeni milliyetcilik, yüzlerce kabilecilik, asiretcilik, mezhepcilik, cemaatcilik, hizipcilik ile bunlarin bir büyük boyu olan ve I. Dünya harbi sonrasi emperyalist paylasimin ürünü olan Uluslar ve Ulus Devletlerarasinda hic bitmeyecekmis gibi görünen bir dizi kriz ve catisma yasaniyor. Bu kaotik sürecin bir tek alternatifi var; Yeniden insanlari, topluluklari farkliliklariyla beraber bir arada yasatan büyük bütünler insa etmek. Eski ve tabii jeopolitik ve jeokültürel havzalarda, bütünlesmeyi, entegrasyonu, ortak ve kolektif politik iradelerin tecellisini tesvik etmek. Ve bütün etnik, dini, mezhebi, kabilevi ayrismalari reddetmek. Ne pahasina olursa olsun, mikro milliyetcilikleri, mezhepcilikleri, ulusculugu, her tür soven ve bölücü kimlik izharini ortadan kaldirmak... Iste I. Dünya savasini yeniden hatirlamanin, ondan ders cikarmanin ve 20. yüzyilin manasini idrak etmenin esigi, bu suura sahip olmakla basliyor. Elinizdeki kitap, TRT icin hazirlanan ve 2007 yilinda yayimlanan 13 bölümlük bir belgesel programin metinlerinin yeniden düzenlenmesiyle ortaya cikti. Gerek belgeselin gerekse kitabin temel amaci, yukarda bahsedilen suurun ifadesinden ibaretti. Yakin tarihimizin bu en kritik dönemini, Osmanlinin Ortadogudan cekilisinin trajik öyküsünü, gereksiz tarih tartismalarina girmeden hala yasadigina inandigimiz bu ruhun yeniden harekete gececegine olan inancla anlatmaya calistik. Anadolunun her evinden cephelere gidipte dönmeyen o asil ve serefli dedelerimizin bosuna ölmedigini anlatmak istedik. Onlarin emperyalizme karsi dört bucak yedi iklimde verdigi onurlu savasin, aslinda hala devam ettigini ve dövüserek topraga düsen her damla kanlarinin bizim gercek vatanimizin sinirlarini cizdigini göstermek istedik. Bütün I. Dünya savasi sehitlerimize olan borcumuza karsilik mütevazi bir kayit tutmak istedik. Onlara olan borcumuzu ancak onlarin ugruna dövüstügü ideallerin gerceklesmesiyle ödenecegini biliyoruz.