Emanet

Ne yazik ki askin hakki, hukuku yoktu. Adaleti, sirazesi, terazisi yoktu. Kimi kibrit cöpü kadar kisa yanip sönerken, kimi bir ömür sürüyordu. Birbirine benzemiyordu hicbiri. Kimi, büyük tutkular ve delice arzularla sarsiyordu insani Kizil bir atesin damgasini vuruyordu degdigi yere. Kimi, kalbe huzur estiren, uyumlu, olgun bir melteme benziyordu ve yorgun ömrün son huzur duragi oluyordu. Hayatini, cocukluk ve genclik yillarina damga vuran bir askin gölgesinde sürdüren siyasetci Berhan Daglica ile oglunun yollari aci bir olayla yeniden kesisir ve hic beklemedikleri bir anda pismanliklariyla yüzlesmek zorunda kalirlar. Bu gecikmis hesaplasma onlar icin bir son durak mi, yoksa yeniden baslamak icin bir sans midir Bir renk karmasasiydi hayat. Acinin siyahi, mutlulugun beyazi, hüznün sarisi, sevginin yesili, umudun mavisi Ve insan duygulari gökkusagina benziyordu. En soguk ve en sicak renkler birbirine yaslaniyor, birbirinden besleniyordu.