กฤตยา

จากอดีตกาล จากความหลังอันยาวนาน พิภพเป็น ‘ของจริง‘ แท้แน่นอนหรือ? สิ่งใดที่กําเนิดในพิภพมิเคยเที่ยง การอุบัติและการสิ้นสุดย่อมเป็นธรรมดา หากในโลกแห่งวิญญาณสิมั่นคง เรื่องราวของ ‘ชาติภพ‘ ที่ไม่อาจพิสูจน์ได้ว่ามีจริงหรือไม่? แต่ ‘ทมยันตี‘ ก็ยังคงรังสรรค์มุมมองและจินตนาการให้ก่อเกิดเป็นนวนิยายที่ชวนติดตาม น่าค้นหาอยู่เสมอ ด้วยท่วงทํานองการเขียนที่สอดแทรกเหตุผลและการดําเนินเรื่องที่รุกเร้าอารมณ์ จนรู้สึกประหนึ่งว่า ผู้อ่านได้เดินทางเข้าไปร่วมอยู่ในเหตุการณ์นั้น ๆ ผู้ติดตามอ่านจึงไม่เคยผิดหวังกับบทประพันธ์ภายใต้นามปากกา ‘ทมยันตี‘... ‘กฤตยา‘ เรื่องราวของเจ้าหญิงผู้พิลาสล้ำ ผู้ยอมตายอย่างทรมาน เพียงเพื่อความรักเดียวแห่งเธอ โดยไม่คํานึงว่าผลแห่งการกระทํานั้นจะเป็นเช่นไร เสียง ร่ำไห้ของเธอ สวรรค์มิได้รับรู้ มนุษย์มิได้รับฟัง สิ่งที่เธอรอคอยคือ ‘เวลา‘ ที่ดวงวิญญาณจะได้อิสระเพื่อพบปะดวงวิญญาณแห่งพระสวามีอันเป็นที่รัก! ผู้ใดทําให้ดวงวิญญาณ ‘หลับใหล‘ ผู้นั้นเท่านั้น ต้อง ‘ปลุก‘ ให้ตื่น สําหรับเขา ‘อัย‘ หรือ ‘ไอลวิล‘ ณ บัดนี้ เขาต้องทําหน้าที่ ปลดปล่อยวิญญาณดวงนั้นให้เป็นอิสระไปสู่วัฏจักรแห่งกรรม เขาต้องการกระทําโดย ‘หน้าที่‘ จะหวังผลตอบแทนใดๆ มิได้ แม้กระทั่ง...กฤตยา นางผู้เป็นยิ่งกว่าดวงหทัย เพราะ...กรรม เป็นเครี่องกำเนิด เพราะ...กรรม เป็นเครื่องน้อมนำไป และ...มิมีที่สิ้นสุด!