Mide Agrisi

Duygular kendini ilk önce midede belli eder. Kaybin, arzunun, ihaneti sezmenin ve susarak sevmeyi ögrenmenin be- dende tutuldugu bir kayit defteri Mide Agrisi. Kisa pasajlardan olusan bu anlatida bir kadin; babasina, aska, evlere, sehirlere, ucak biletlerine ve söylenememis cümlelere dokunarak ilerliyor. Karabulutun dili yalin ama keskin, kirilgan ama direncli. Bazen bir mezarin basinda, bazen mutfakta, bazen terasta ya da bir kafede soguyan kahvenin karsisinda Hayatla arasindaki mesafeyi ölcerken eksik kalmanin hafifligini ve rahat edememenin agirligini ayni anda tasiyor. Her pasaj, ic-dis, gündüz-gece, kalmak-gitmek arasinda sikismis bir ruh hali- nin notu gibi. Sevilmeyi istemenin ayibi yok burada; korkmanin, durmanin, kalamamanin da. Okur, bu anlatida kendini bir cümlede yakaliyor, bir baska cümlede susarken buluyor. Bazi metinler bir seyi en bastan anlatmaz, coktan baslamis olana eslik eder. Mide Agrisi da onlardan biri.