Koçluk Yolunda

Dünyaca ünlü keman sanatçilarindan biri olan Joshua Bell, 12 Ocak 2007 de L‘Enfant Plaza metro istasyonunda sabah 7:30‘da 3,5 milyon dolarlik kemaniyla, siradan bir tisört ve kep takarak 43 dakika boyunca 5 klasik eser çaldi, bu sürede 1100 insan müzigi duymasina ragmen durup dinleyen kisi sayisi 5‘ti. Evet, yanlis okumadiniz sadece 5 kisi, toplanan bahsis ise 32,17 dolar. Ayni Joshua Bell daha 3 gün önce 9 Ocak 2007‘de Boston‘da dünyanin en prestijli salonlarindan biri olan Boston Symphony‘de ayni parçalari 2600 kisiye ortalama 100 dolardan kapali gise çalmisti. Joshua Bell‘in yaptigi deneyi bir an için bir deney degil de ayni yetenekte ikiz kardes olan Joshua ve Jakop Bell olarak düsünelim birisi degerinin bilinmedigi yerde sanatini icra etmeye çalisirken yetenekleri ile kaybolup gidecek digeri maddi manevi kazaniminin yaninda yeteneklerini daha da gelistirerek yasamini sürdürecek. Bu deneyden anliyoruz ki yeteneklerini ortaya çikarmanin önemi kadar, dogru yerde dogru zamanda kullanmak da önemlidir. Bir Sivas atasözü der ki: Yeteneklerini dogru yolda kullanmazsan yetersizligin kaderin olur. Bir yolculuk düsünün... Anadolu‘nun küçük bir köyünde baslayip farkli kitalara, farkli kültürlere uzanan bir yolculuk. Benim hikayem böyle basladi. Köyümün toprak kokan sokaklarindan, bugün Londra‘da uluslararasi koçluk yapmaya uzanan bir serüven... Koçluk meslegine 17 yil önce büyük bir tutku ile ilk adimimi attim. O günlerde elimde sadece kitaplarim, not defterim ve ögrenme arzum vardi. Bu yolculukta egitimler ve sertifikalar motivasyon kaynagim oldu. Zaman içinde anladim ki iyi bir koç olmak için sadece bilgi sahibi olmak yetmiyor. Insanlari duyarken dinlemek, onlara bakarken görmek, yeteneklerini kesfetme yolculuklarinda aciyi bile tatli söyleyerek yol arkadasi olmak gerekiyor. Gelisirken aciyi yudumlayan insanlara degisim hazzini yasatmak ise isin sirri... Singapur‘un hizla degisen is dünyasindan, Londra‘nin köklü kurumlarina, Orta Asya‘nin girisimci ruhundan Amerika‘daki yaraticilik ekosistemine kadar pek çok ülkeden pek çok kültürden insanla karsilastim. Bu yüzden her ülkede, her kurumda karsilastigim insanlardan çok sey ögrendim; verdigim kadar aldiklarim da beni ben etti. Bu kitap, iste o yolculugun bir ürünü. Farkli kültürlerden gelen güçlü bir ekiple beraber yazdik. Çünkü inaniyorum ki koçluk sadece bireysel bir beceri degil, kolektif bir bilgelik isidir. Her satirda uluslararasi bir bakis açisiyla birlikte Anadolu‘nun sicak ruhunu hissetmenizi isterim. Ben koçlugu bir meslekten öte bir yasam biçimi olarak görüyorum. Bu kitabin sayfalarinda da bu dönüsümün izlerini bulacaksiniz. Bugün geldigim noktada hâlâ ögreniyorum. Çünkü koçluk benim için sadece bir meslek degil ayni zamanda bir üslup, bir söz söyleme sanati ve bir bilgelik felsefesi. Mandira Filozofu filminde Mustafa Ali ile Sükrü‘nün diyaloglarini hatirlayin. Mustafa Ali‘nin kendi felsefesini Shakespeare ve Bukowski ile güçlü bir sekilde desteklemesi bile, Sükrü‘nün okkali küfürleri ile karsilik buluyor. Koçluk felsefesinde sözün dogrulugu kadar nerede ve nasil söylendigi de önemlidir; muhatabin aklina hitap edildigi kadar duygusal dogrulanmasi da önemlidir. Bir koç bilir ki Amazon‘da bir kelebek kanat çirpsa Amerika‘da firtina kopar onun için diyorum ki: Koç kelebek dokunusunu kanat çirpmaya tercih edendir. Ümidim; iki hanimefendi yazarimizla kaleme aldigimiz, kahramanimiz Parla‘nin dilinden dökülen bu kitabin sizin hayatiniza da kelebek dokunusuyla bir ilham kaynagi olmasi. Yunus Emre‘yi Mevlana‘yi okurken onlarin yasam felsefelerine bir de koçluk penceresinden bakmaniz. Dilerim ki bu kitap, sizin de kendi yolculugunuzda bir isik, bir ilham kaynagi olur. Ve bu kitabi okudugunuza göre siz de tipki Sivasli atalarimizin dedigi gibi, yetersizligi kader olarak görmüyorsunuz demektir. Dr. Süleyman Gümüssoy